در بعضی از کتب خطی قدیمی و لغت نامه ها از قول مورخان و نویسندگان نقل شده که قمشه از کلمه کومه شه که به معنی شکارگاه شاه می باشد گرفته شده و در این باره گویند در زمان ساسانیان ،قمشه بنام قلعه سمیرم مشهور بوده و چنین شایع است که بهرامگور پادشاه ساسانی اغلب هنگام شکار در این نواحی فرود می آمده، به همین علت به آن کومهشه گفته می شد که بعدها به قمشه معروف گردید
در بستان السیاحه چنین آمده: گویند قوم شاه آنجا را آباد نموده اند لهذا ‹‹ قوم شه›› گفته اند . قصبهای است شهر مانند وبلدهای است خاطر پسند از توابع اصفهان و از اقلیم چهارم،هوایش سالم، آبش از کاریز و ملایم، در زمین هموار واقع و سمت مشرقش فی الجمله گرفته، سه طرفش واسع است و میوهای سرد سیرش فراوان و حبوب و غلاتش فی الجمله ارزان است.
شهرستان شهرضا در طول تاریخ بارها صحنه تاخت و تاز افغانها و سلاطین حاکم بر ایران و جنگهای متفاوت بوده است در آثار عجم فرصت الدوله شیرازی آمده است: قمشه کومه شه است و کومه به خانه هایی گفته می شود که از نی چوب سازند و چون این نواحی محل شکار پادشاهان بوده و خانه هایی از نی و چوب جهت اقامت آنها بر پاگشته ، لذا به آن کومه شه گفته شده که بعدها در جای این خانه ها شهر بنا گردیده است .بعضی گفته اند کلمه قمشه به معنی جایی که نی بسیار است، نیز می باشد .کلمه قمشه به معنی مکان پر قنات نیز می باشد. و چون در این ناحیه اکثر مزارع بوسیله قنوات مشروب می گردد، لذا به آن قمشه گفته اند. بعضی را نظر بر این است که کلمه قمشه در اصل قمچه بوده زیرا این شهر در قدیم الایام مرکز فلسفه و حکمت بوده و دارای فلاسفه و حکمای بسیاری بوده و است.
در سال 1305 هجری شمسی بنا به درخواست اهالی و با توجه به اینکه در شمال این شهر مرقد امامزاده رضا(ع) یکی از نوادگان حضرت امام حسن مجتبی(ع)واقع بوده و نیز به سبب علاقه وافر مردم این دیار به ائمه معصومین بویژه حضرت علی ابن موسی الرضا(ع)، وزارت کشور تغییر نام قمشه به شهررضا را تصویب نمود که به تدریج و به اختصار شهرضا نامیده شد.
نظر فراموش نشه
ادامه مطلب
